Boekbespreking, In 500 words: If on a winter’s night a traveler, Italo Calvino

Je begint een bespreking te schrijven van het nieuwe boek van Italo Calvino, if on a winter’s night a traveler. Dat gaat over de Lezer die op het punt staat het nieuwe boek van Italo Calvino, if on a winter’s night a traveler, te lezen. Na ongeveer 30 bladzijden merkt hij dat de zinnen vertrouwd klinken, thema’s komen terug, de tekst staat vol herhalingen. Maar wacht even. Na pagina 32 komt weer pagina 17. De drukker heeft zich vergist. Maar misschien komt uiteindelijk toch nog pagina 33. Even verder bladeren, opnieuw naar 32. En daar komt 17 voor de 2e keer, weer iets later voor de 3e keer, …
De volgende dag dan maar terug naar de boekhandelaar. Die weet het wel: “Het is voorzeker een fout van de uitgever – ik heb al verschillende klachten gehad. De drukker heeft pagina’s van de Calvino verward met een Pools boek ‘Outside the town of Malbork’. Maar u krijgt zeker wel een nieuwe, correcte versie hoor.”
Je twijfelt. De verleiding slaat toe. Je bent nu toch al begonnen in dat andere boek, je kan evengoed verder doen. “Net als die jonge dame daar, die wou ook het Poolse boek”. Dat geeft de doorslag, als de Andere Lezer het wil, dan jij ook.
Dus met een gloednieuw boek naar huis. Je begint vol verwachting. En onmiddellijk blijkt dat het verhaal helemaal niets te maken heeft met het boek dat je gisteren begonnen bent. Het boek dat je nu vast hebt is trouwens helemaal geen Pools boek. De namen, de plaatsen komen uit een heel ander land, Cimmeria. En wat veel erger is, na het eerste hoofdstuk stopt het gewoon. Alle andere pagina’s zijn leeg.
Op naar de lokale universiteit. Er is vast wel een professor Oost-Europese literatuur die het een en ander kan verklaren. Ja hoor, uit de summiere beschrijving die je kan geven weet hij onmiddellijk over welk boek het gaat. En hij heeft er zelfs nog een examplaar van liggen dat je wel even mag lenen.
Eindelijk ga je eens rustig kunnen verder lezen. Maar verdorie, dit is weer een ander boek. Dat ook stopt na het eerste hoofdstuk.
Je bent aan het verdwalen in een labyrinth van verhalen . Allemaal in een compleet andere stijl. En die telkens stoppen na het eerste hoofdstuk, maar niet zonder je op weg te zetten naar een volgend boek.

Terwijl je worstelt met je bespreking, met het lege blad dat maar niet gevuld raakt, zie je uit je raam, in het dal beneden, een jonge vrouw die ook aan een bespreking bezig is. Misschien wel van hetzelfde boek als jij. Of wie weet over een boek van één van jouw favoriete schrijvers, “de slinger van foucault” misschien, of “the house of leaves”. Je bent zeker dat als je haar tekst kon lezen, die van jou veel vlotter zou gaan.
Ariadne had een draad om uit het labyrinth the ontsnappen. Jij niet – gelukkig.